Den gode soldat Švejk er ein roman med eit uvanleg rikt persongalleri. I tillegg til dei mange som deltek direkte i handlinga, vert eit
stort tal fiktive og reelle personar (og dyr) nemnde, enten i anekdotane til Švejk, direkte av forfattaren eller
indirekte gjennom ord og uttrykk.
Denne sida inneheld ei oversikt over alle som er omtala i boka, frå Napoléon i innleinga til Hauptmann Ságner i dei siste
linjene av den ufullførde del fire. Lista er sortert etter når personen fyrst blir nemnd. Kapitteloverskriftene er
fritt omsette til nynorsk av utgjevaran av denne vev-sida. I januar 2021 mangla det enno rundt 20 omtalar.
Sitata er frå Jaroslav Šerák sin nettversjon av Den gode soldat Švejk og
har linkar til det relevante kapittelet
Verktøylinjene har linkar for direkte oppslag i Wikipedia, Google søk og romanen på nett.
Enkelte namn manglar i Odd Bang-Hansen si norske oversetjing av Den gode soldat Švejk (som er forkorta). Dette gjeld til dømes heile
innleiinga. Tsjekkiske namn er i den norske utgåva skrivne utan aksentar og i enkelte høve fornorska.
Personnamna har farge etter rolla dei har i forteljinga, vist med fylgjande døme:
Doktor Grünstein som ein oppdikta person som tek direkte del i handlinga.
Fähnrich Dauerling som ein oppdikta person, som ikkje tek del i handlinga.
Heinrich Heine som historisk person.
Merk at ei rekkje tilsynelatande oppdikta romanfigurar har klårt gjenkjennelege "modellar" frå det verkelege liv.
Døme på slike er Oberleutnant Lukáš, Major Wenzl og mange fleire.
Djevelen er nemnd 42 gonger i Den gode soldat Švejk.
Djevelen
sitt namn vert fyrst teke i bruk av forhøyrsdommaren på c.k. policejní ředitelství når Švejk forsikrar han om at hans utrop "Lenge leve keisaren, denne krigen vinn vi!", ikkje var ironisk meint. Djevelen dukkar opp i fleire samanhengar, ikkje eksplisitt men gjennom diverse kraftutrykk på tsjekkisk og tysk.
Bakgrunn
Djevelen
er ein mytologisk skapning i mange relegionar, eit symbol på det vonde. Alternative namn er Satan, Beelzebub, Fanden, Styggen Gamle-Eirik, Lucifer og Hinmannen. Djevelen vert i monoteistiske relegionar gjerne sedd på som motstykket til Gud, han held til i Helvete som igjen er motpolen til Himmelen. Djevelen har eit dårleg rykte; namnet hans vert ofte brukt når ein prøver å få fram ein negativ assosiasjon, jamfør bannord. Som symbolsk uttrykk er nok Djevelen med sine alternative namn eit av dei mest brukte gjennom tidene.
Sitat
[I.6] Vem vás čert, Švejku,“ řekla nakonec úřední brada, „jestli se sem ještě jednou dostanete,tak se vás vůbec nebudu na nic ptát a poputujete přímo k vojenskému soudu na Hradčany. Rozuměl jste?
[I.14.6] Zatímco Švejk koupal Maxa, plukovník, bývalý jeho majitel, strašně doma láteřil a vyhrožoval, že postaví toho, kdo mu psa ukradl, před válečný soud, že ho dá zastřelit, pověsit, zavřít na dvacet let a rozsekat. „Der Teufel soll den Kerl buserieren,“ ozývalo se v bytě plukovníka, až se třásla okna, „mit solchem Meuchelmördern werde ich bald fertig.“
[II.5] "To byste se byl moh také opovážit, burcovat mne kvůli každej hlouposti, když je na to dost času až ráno. Wieder eine Besprechung, der Teufel soll das alles buserieren! Pověste sluchátko, zavolejte mně k telefonu Vaňka."
Encyklopedie pro milovníky Švejka, Milan Hodík,1999
Čimpera
eigde eit stykke land i Straškov nr.5 som han lyste til salgs i ei avis som låg på U kalicha. Švejk las annonsen høgt for å visa si totale mangel på interresse for detektiv Bretschneider som prøvde å få kontakt med han for å få han i fella.
Bakgrunn
Čimpera
viser utan tvil til VáclavČimpera som faktisk i 1910 budde i Straškov nummer 5. Dette er opplysningar frå Encyklopedie pro milovníky Švejka, II., Hodík a Landa, 1999. Dokumentet til høgre er frå 22. februar 1910. Det er ikkje kjendt kvifor (om i det heile) Čimpera seinare selde eigedomen[a].
Sitat
[I.6] Švejk sňal s věšáku nějaké noviny a prohlížeje si zadní stranu inserátů, ozval se: „Tak vida, tenhle Čimpera v Straškově č. 5, p. Račiněves, prodá hospodářství s třinácti korci vlastních polí, škola a dráha na místě.“ Bretschneider nervosně zabubnoval prsty a obraceje se k Švejkovi řekl: „To se divím, proč vás to hospodářství zajímá, pane Švejku.“
Mařena
var ei dame som dørvakta på nattkaféen Mimosa hadde med seg heim. Dette hende då Švejk kom heim og oppdaga at fru Müllerová hadde leigd ut rommet hans medan han sat inne, og at i senga hans låg dørvakta med den nemnde kvinna. Mařena bidrog til romanen med eit einaste utsagn då ho skjelte ut Švejk med fyndorda "din son av ein erkebiskop!"
Sitat
[I.6] „Já jsem chtěl spát do osmi večer,“ zaraženě ozval se portýr, navlékaje kalhoty, „já platím denně z postele dvě koruny té paní a můžu si sem vodit slečny z kavárny. Mařeno, vstávej!“
Kalous
var ein politiagent som i likheit med detektiv Bretschneider kjøpte hundar av Švejk for å prøva å få noko ut av han. Han kom ingen veg og forsvann straks ut av soga.
Bakgrunn
Detektiven kan ha vore inspirert av Josef Kalous, ein politimann i Nusle som står oppførd i adresseboka for 1910.
In 1913 trykte Karikatury ei forteljing av Jaroslav Hašek med tittelen Detektiven herr Kalous[a]. Den var underteikna Richard Mayer, eit av dei mange pseudonyma Hašek brukte.
Sitat
[I.6] Pak tam šel koupit psa detektiv Kalous a vrátil se s vyjevenou potvorou, připomínající hyenu skvrnitou, s hřívou škotského ovčáka, a v položkách tajného fondu přibyla nová: D...90 K.
czdeennnno
Søk
